เลือกวิธีรักษาร่วมกับแพทย์อย่างไร

อาการเดียวกันมักมีทางเลือกมากกว่าหนึ่งทาง และทางที่ดีที่สุดขึ้นกับชีวิตของคุณด้วย ไม่ใช่แค่ผลตรวจ หน้านี้ช่วยให้คุณคุยกับแพทย์ได้ตรงจุดขึ้น

หัวข้อในหน้านี้

ไม่มีคำตอบเดียวที่ถูกสำหรับทุกคน

เมื่อคุณได้รับการวินิจฉัย สิ่งที่ตามมามักไม่ใช่คำสั่งเดียว แต่เป็นทางเลือกหลายทางที่มีข้อดีข้อเสียต่างกัน คนสองคนที่มีผลตรวจใกล้เคียงกันมาก อาจเหมาะกับการรักษาคนละแบบ เพราะอายุ อาชีพ โรคประจำตัว และสิ่งที่แต่ละคนอยากกลับไปทำ ไม่เหมือนกัน

การทบทวนแนวทางเวชปฏิบัติคุณภาพสูงสำหรับอาการปวดกล้ามเนื้อและกระดูก สรุปข้อแนะนำที่ตรงกัน 11 ข้อ สองข้อในนั้นคือ ให้การดูแลที่ยึดผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง และ ให้การดูแลแบบไม่ผ่าตัดที่มีคุณภาพก่อนพิจารณาการผ่าตัด

นั่นแปลว่าการตัดสินใจไม่ควรเป็นเรื่องที่แพทย์ทำคนเดียวแล้วแจ้งให้คุณทราบ แต่เป็นเรื่องที่ทำร่วมกัน

แพทย์และผู้ป่วยนั่งคุยกันที่โต๊ะ โดยมีการ์ดทางเลือกการรักษาวางเรียงอยู่ระหว่างทั้งสอง ทั้งภาพการออกกำลังกาย ยาเม็ด การฉีดยา และอุปกรณ์พยุง
การตัดสินใจเริ่มจากการวางทางเลือกทั้งหมดลงบนโต๊ะเดียวกันภาพ: รศ. นพ. สรวุฒิ ธรรมยงค์กิจ

ลำดับที่มักใช้กัน

ในภาวะกระดูกและข้อส่วนใหญ่ ทางเลือกจะเรียงจากรบกวนร่างกายน้อยไปมาก

  1. ปรับกิจกรรมและดูแลตนเอง — เปลี่ยนสิ่งที่ทำให้อาการกำเริบ จัดการน้ำหนักตัว และเริ่มขยับอย่างเหมาะสม
  2. การฟื้นฟูและออกกำลังกาย — โปรแกรมที่ค่อย ๆ เพิ่มความแข็งแรง ซึ่งเป็นการรักษาหลักในหลายภาวะ ไม่ใช่ของแถม
  3. ยา — ใช้เพื่อให้คุณขยับได้มากขึ้น ไม่ใช่เพื่อกลบอาการแล้วใช้งานหนักต่อ
  4. การฉีดยา — ในบางภาวะและบางจังหวะ
  5. การผ่าตัด — เมื่อทางเลือกอื่นไม่พอ หรือเมื่อภาวะนั้นมีข้อบ่งชี้ชัดเจนตั้งแต่ต้น

ลำดับนี้ไม่ใช่กฎตายตัว การบาดเจ็บบางอย่าง เช่น กระดูกหักที่เคลื่อน หรือการติดเชื้อในข้อ ต้องการการรักษาเฉพาะทันที ไม่ใช่การไล่ลำดับ

ภาพแผนที่ แสดงคนยืนอยู่ตรงทางแยก โดยมีเส้นทางแยกไปสู่การทำกายภาพบำบัด ยา คลินิกฉีดยา และห้องผ่าตัด
ทางเลือกการรักษาไม่ได้เรียงเป็นขั้นบันได แต่เป็นทางแยกที่เลือกได้หลายทางภาพ: รศ. นพ. สรวุฒิ ธรรมยงค์กิจ

คำถามที่เปลี่ยนบทสนทนา

เมื่อการรักษาแบบไม่ผ่าตัดกับการผ่าตัดให้ผลใกล้เคียงกัน

ในบางภาวะ งานวิจัยพบว่าสองทางเลือกให้ผลไม่ต่างกันมากนัก ตัวอย่างที่ชัดคือรอยฉีกของหมอนรองข้อเข่าแบบเสื่อมสภาพ งานทบทวนวรรณกรรมที่รวมงานวิจัยแบบสุ่ม 10 ชิ้น ผู้ป่วย 1,525 ราย พบว่าในผู้ที่ไม่มีอาการเข่าล็อกหรือเข่าสะดุด โปรแกรมกายภาพบำบัดที่เหมาะสมให้ผลด้านความปวดและการใช้งานไม่ต่างจากการผ่าตัดส่องกล้อง และแนะนำให้เริ่มจากการรักษาแบบไม่ผ่าตัดก่อน

เมื่อผลลัพธ์ใกล้เคียงกัน สิ่งที่ควรใช้ตัดสินใจจึงเป็นเรื่องอื่น เช่น ความเสี่ยงของการผ่าตัด เวลาที่ต้องใช้ในการฟื้นตัว ภาระค่าใช้จ่าย และความพร้อมของคุณเอง

สิ่งที่ควรบอกแพทย์ แม้แพทย์ไม่ได้ถาม

  • งานของคุณต้องทำอะไรบ้าง และอะไรที่ทำไม่ได้ตอนนี้
  • กิจกรรมที่คุณอยากกลับไปทำมากที่สุด
  • ยาและอาหารเสริมทุกอย่างที่ใช้อยู่ รวมถึงยาสมุนไพร
  • โรคประจำตัว โดยเฉพาะเบาหวาน โรคไต โรคหัวใจ และภาวะเลือดออกง่าย
  • สิ่งที่คุณกังวลที่สุดเกี่ยวกับการรักษา แม้จะรู้สึกว่าเป็นเรื่องเล็ก
ผู้ป่วยถือกระดาษที่จดคำถามไว้และกำลังพูด ส่วนแพทย์นั่งฟังอยู่ตรงข้าม
คำถามที่จดมาล่วงหน้า ทำให้เวลาในห้องตรวจใช้ได้คุ้มขึ้นภาพ: รศ. นพ. สรวุฒิ ธรรมยงค์กิจ

คำถามที่ควรถามแพทย์

  • ทางเลือกทั้งหมดของฉันมีอะไรบ้าง รวมถึงการยังไม่ทำอะไรตอนนี้
  • ในกรณีของฉัน ทางเลือกที่คุณแนะนำคืออะไร และเพราะอะไร
  • ควรเห็นผลภายในกี่สัปดาห์ และถ้าไม่ดีขึ้นควรทำอย่างไรต่อ
  • ถ้ารอไปอีกสามเดือน จะเสียโอกาสอะไรหรือไม่
  • ฉันขอเวลาคิดและกลับมาคุยใหม่ได้หรือไม่

คำถามที่พบบ่อย

ถามแพทย์มาก ๆ จะเสียมารยาทไหม

ไม่เลย การถามให้เข้าใจเป็นส่วนหนึ่งของการรักษาที่ดี แพทย์ต้องการให้คุณเข้าใจสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ถ้าเวลาไม่พอในครั้งนั้น ให้ขอเวลานัดถัดไปหรือถามว่ามีเอกสารให้อ่านต่อหรือไม่

อยากขอความเห็นที่สองได้ไหม

ได้ และเป็นเรื่องปกติในการตัดสินใจเรื่องใหญ่ เช่น การผ่าตัด การขอความเห็นที่สองไม่ใช่การไม่ไว้ใจแพทย์คนแรก

ถ้าเลือกไม่ผ่าตัดตอนนี้ จะเสียโอกาสไหม

ขึ้นกับภาวะ บางภาวะมีช่วงเวลาที่เหมาะสมจริง ๆ และบางภาวะรอได้โดยไม่เสียอะไร นี่คือคำถามที่ควรถามแพทย์ตรง ๆ ว่า "ถ้ารอสามเดือน จะเสียอะไรหรือไม่"

แหล่งอ้างอิง

  1. Lin I และคณะ. What does best practice care for musculoskeletal pain look like? Eleven consistent recommendations from high-quality clinical practice guidelines: systematic review. Br J Sports Med. 2019
  2. Giuffrida A และคณะ. Conservative vs. surgical approach for degenerative meniscal injuries: a systematic review of clinical evidence. Eur Rev Med Pharmacol Sci. 2020

โรคและภาวะที่เกี่ยวข้อง

เขียนโดย รศ. นพ. สรวุฒิ ธรรมยงค์กิจ